Als kind wist Lisette Thooft het zeker: als ooit een toverfee langskwam, zou ze wensen dat ze wijs werd. In dit boek vertelt ze hoe die wijsheid er in de praktijk kwam: door domme dingen te doen.
Wijsheid moet je zelf bij elkaar leven
Thooft is journalist en schrijft al jaren over spiritualiteit. Ze was de huisfilosoof van Happinez. Haar motto in dit boek is dat eigen wijsheid de enige ware wijsheid is. Wijze teksten en leraren zijn er volop, schrijft ze, en ze volgde zelf jarenlang met hart en ziel een goeroe. Uiteindelijk besef je toch dat je het zelf moet doen, net zoals je je vroeg of laat losmaakt van je ouders. De manier waarop: in het leven springen en fouten durven maken.
Openhartig over haar eigen fouten
Het boek is persoonlijk. Thooft noemt haar roekeloze acties, relaties met foute mannen, verkeerde keuzes en onverstandige uitgaven, en ook haar argwaan op momenten dat er niets te vrezen viel. Ze verbindt die ervaringen met spirituele inzichten en met verhalen. Een mooi voorbeeld komt uit Sneeuwwitje: als de dienaren de kist niet hadden laten vallen, was het stuk giftige appel nooit uit haar keel geschoten. Wat in jouw ogen een fout is, kan voor een ander juist het beste zijn.
Weg met de perfectie
Een terugkerend thema is de drang om perfect te zijn, als werknemer, moeder of vriendin. Thooft kent die drang zelf ook. Haar stelling is dat juist wat imperfect, donker of pijnlijk is, nuttig is voor spirituele groei. Ze vergelijkt het met een homeopathisch middel: een beetje extra domheid en ineens gaan je ogen open. Zelfs spanning heeft volgens haar een functie. Ze vertelt hoe ze eens volkomen ontspannen naar een lezing werd gereden en toen voor de zaal haar woorden kwijt was.
Toon
Het boek leest licht, met humor en zelfspot, en blijft toch dicht bij de grote vragen. Wie haar andere boeken kent, zoals In negen stappen naar innerlijke bloei, herkent de nuchtere stem.
