De vergeten stoïcijn uit de Lage Landen
Iedereen leest Marcus Aurelius, Seneca en Epictetus. Maar er was ook een stoïcijn uit onze eigen streken, in zijn tijd wereldberoemd: de Zuid-Nederlandse geleerde Justus Lipsius (1547-1606). Zijn belangrijkste werk, De constantia, verschijnt nu in een nieuwe, toegankelijke uitgave.
Lipsius schreef het boek in 1584, midden in de Tachtigjarige Oorlog, toen zijn land werd verscheurd door geweld en geloofsstrijd. Het is opgezet als een gesprek: een jonge Lipsius vlucht voor de ellende en krijgt van een wijze vriend te horen dat je niet aan de onrust ontsnapt door te vertrekken, maar door standvastig te worden van binnen. Het boek werd in de zeventiende eeuw een bestseller in heel Europa.
Standvastigheid definieert hij als een juiste en onwrikbare geestkracht, die zich door uiterlijke omstandigheden niet tot overmoed of neerslachtigheid laat brengen. Deze uitgave heeft een inleiding van rechtsfilosofen Bastiaan Rijpkema en Bart Schreuders over waarom Lipsius juist nu weer actueel is, en een nawoord van classicus Jan Waszink.
Meer boeken hierover vind je in onze leesgids Veerkracht.
