Op haar tachtigste publiceerde Eva Wolf haar levenswerk De Bloem, na een leven als psychosociaal therapeut en meditatieleraar. In Veilig zonder adres gaat ze verder met de vraag waar non-duaal leven eigenlijk op neerkomt, en ze begint bij iets herkenbaars: waar zoeken wij veiligheid? In ons lichaam, onze relaties en ons bezit, of in ons gelijk, terwijl werkelijke veiligheid misschien wel geen adres heeft.
Wolf werd geboren in 1942, studeerde psychologie en is leerling van Maarten Houtman in de Tao-zen, naast haar oefening in andere meditatietradities. Sinds 1985 begeleidt ze meditatiegroepen, waaruit De Bloem Community is voortgekomen, en ze heeft een eigen praktijk in Amsterdam. Persoonlijke ontwikkeling, leven in aandacht en maatschappelijke betrokkenheid horen bij haar bij elkaar, en dat lees je in dit boek terug.
Wat is non-duaal leven?
Non-dualiteit betekent letterlijk niet-twee, naar het Sanskriet advaita. Bij Wolf gaat het om liefde en wijsheid, die ze als ons geboorterecht ziet en die elkaar voeden. Vergeten we dat we verbonden zijn, dan wordt onderscheid tot scheiding en polariteit tot polarisatie, en uit die ervaring van afgescheiden zijn ontstaat angst. Die angst organiseert zich volgens haar als macht, zichtbaar in patriarchale structuren, in kapitalisme en kolonialisme, in onze omgang met seksualiteit en in de vervreemding van ons lichaam en de aarde.
Onderweg ontmoet ze onder anderen Hildegard von Bingen, Etty Hillesum, bell hooks en Thích Nhất Hạnh, levens waarin liefde en wijsheid als niet-twee worden herkend en onderscheid mag blijven zonder dat het vijandschap wordt. Aan alles ligt een diep vertrouwen ten grondslag, dat de veiligheid waarnaar we zoeken te vinden is in de verbondenheid met onszelf, met elkaar en met alles wat leeft. Meer over deze weg vind je bij onze boeken over non-dualiteit.
