Stenen van de piramiden die een andere samenstelling hebben dan de steengroeven, granieten vazen uit een tijd zonder ijzer en staal. Bert Thurlings over de mysterieuze hightech van de farao’s en contacten over de Atlantische Oceaan in de prehistorie.
Volgens de gangbare uitleg werden de piramiden en de Sfinx gebouwd met koperen beitels en eindeloos veel tijd. Bert Thurlings gelooft daar niet in. Hij verzamelt de raadsels die volgens hem niet kloppen: de precisie van granieten sarcofagen, de samenstelling van de stenen, en aanwijzingen dat er al in de prehistorie contact was tussen de Oude en de Nieuwe Wereld.
Hij verbindt dat met verhalen over reuzen en verdwaalde planeten. Een prikkelend boek voor wie houdt van de mysteries van Egypte.
Meer boeken over vergeten beschavingen en de verborgen geschiedenis vind je in onze leesgids Tartaria en de verborgen geschiedenis.
Flaptekst
Stenen van de piramiden die een andere chemische samenstelling hebben dan de steengroeven. Granieten sarcofagen en diorieten vazen uit een tijd dat ijzer en staal nog niet bestond. De Sfinx in het kalksteenplateau van Giza uitgehakt met koperen beitels.
Tegen beter weten in blijft men beweren dat er geen enkel probleem is: in de oudheid hakte men er vrolijk op los, met koperen beitels en een zee van tijd en creëerde men zo de fraaiste bouwwerken en voorwerpen. Zo komt Thurlings op zijn zoektocht langs oude mysteries talloze anomalieën tegen. De Grote Piramide die net niet helemaal op het noorden gericht is. Hoe kan dat? Reuzen, hebben die echt bestaan?
En hoe zit het met die gigantische stenen ‘sarcofagen’ in het onderaardse Serapeum in Egypte, wat zit daar achter? Kan het zijn dat een verschuiving van de aardkorst de oorzaak is van het verdwijnen van de mammoeten, kan het zelfs een verklaring zijn voor plotselinge klimaatveranderingen? dat dit echt niet gaat, wordt er een draai Reis mee met Thurlings en laat je verbazen.
