Een arts tussen twee werelden
Ita Wegman (1876-1943) werd geboren op Java, in het toenmalige Nederlands-Indië. Ze studeerde medicijnen in Zürich en werd een van de belangrijkste medewerkers van Rudolf Steiner. In 1921 opende ze in Arlesheim, bij Dornach, de eerste antroposofische kliniek. Samen met Steiner schreef ze het boek dat de basis legde voor de antroposofische geneeskunde, en na zijn dood in 1925 droeg ze zijn medische en esoterische impulsen verder.
De mysteriën van toen en nu
In Oude en nieuwe mysteriën komt Wegman naar voren als geestelijk onderzoeker. Ze beschrijft hoe in de oude mysteriescholen ingewijden in tempels werden voorbereid op geestelijke ervaringen, en hoe die wijsheid doorwerkt in de mens van nu. De oude vormen van inwijding hebben volgens haar plaatsgemaakt voor een nieuwe weg, die ieder mens zelf kan gaan door innerlijke scholing en bewustzijn. De antroposofie zag ze als een eigentijdse vorm van mysteriewijsheid.
Een stem die lang onderbelicht bleef
Na Steiners dood ontstond binnen de Antroposofische Vereniging een pijnlijk conflict, waarbij Wegman in 1935 buiten de leiding werd gezet. Daardoor bleef haar werk lang in de schaduw. De laatste decennia is er hernieuwde aandacht voor haar als arts, ingewijde en zelfstandige denker. Dit boek is een mooie kennismaking met haar spirituele kant, voor lezers die de antroposofie al wat kennen.
Het telt 144 pagina’s en komt uit bij Uitgeverij Pentagon.
