Onzichtbaar ziek zijn

De stille epidemie van chronische ziekten

Long covid, Lyme, auto-immuunziekten: steeds meer mensen zijn chronisch ziek, vaak met klachten die niemand ziet. Schrijver Meghan O’Rourke werd zelf jarenlang niet begrepen, tot ze eindelijk een diagnose kreeg. In Onzichtbaar ziek zijn vertelt ze haar verhaal en onderzoekt ze wat er aan de hand is.

Ze schrijft over onbegrip van artsen en omgeving, over de grenzen van de geneeskunde en over hoe je overeind blijft. Persoonlijk, grondig en troostend.

Waarom dit boek aan boord is

Voor iedereen die zich niet gehoord voelt met zijn klachten, en voor wie zo iemand wil begrijpen.

Flaptekst

Onzichtbaar ziek zijn van Meghan O'Rourke biedt troost, hoop en inzicht voor de bijna 10 miljoen volwassenen in Nederland met een chronische of auto-immuunziekte.

Onzichtbaar ziek zijn van Meghan O’Rourke is geschreven voor iedereen met een chronische of auto-immuunziekte. In Nederland zijn dit bijna 10 miljoen mensen (53% van de volwassenen). Van long covid tot Lyme, van diabetes type 1 tot hypermobiliteit: dat steeds meer mensen chronisch ziek zijn of een auto-immuunziekte hebben is een van de meest ingrijpende en mysterieuze problemen van onze tijd.

Velen lopen jarenlang rond zonder diagnose. Ze ervaren allerlei vage en uiteenlopende klachten, waar artsen zich vaak geen raad mee weten. Ook lopen ze aan tegen een muur van onbegrip: vage klachten passen al snel in het hokje van ‘aansteller’, als je er niet ziek uitziet zal het immers allemaal wel meevallen.

Dit overkwam ook Meghan O’Rourke, die eerst echt doodziek moest worden voordat ze uiteindelijk gediagnosticeerd werd en op de juiste manier geholpen. Ze deelt in Onzichtbaar ziek zijn haar eigen verhaal en dat van anderen, aangevuld met interviews met artsen, patiënten, wetenschappers, onderzoekers en deskundigen op het gebied van volksgezondheid. Ze maakt duidelijk dat de huidige kijk op gezondheidszorg er vaak voor zorgt dat we een groot aantal moeilijk te beschrijven of te begrijpen aandoeningen negeren. De gezondheidszorg is bovendien vooral gericht op genezing, terwijl een chronische of auto-immuunziekte veel meer ‘gemanaged’ moet worden. Dit vraagt om een hele andere benadering.

Onzichtbaar ziek zijn biedt hoop, troost en inzicht en een radicaal nieuw begrip van ons lichaam en onze gezondheid.