Een Chinese tekst die ouder is dan de Tao Te King
De Nei Ye, wat innerlijke ontwikkeling betekent, is een kort gedicht uit China van rond 350 voor Christus. Het is ouder dan de Dao De Jing en geldt als de eerste tekst die woorden gaf aan het individuele innerlijke leven, ongeveer in dezelfde tijd waarin de Griekse filosofie dat in Europa deed.
De nadruk ligt op de geestelijke en lichamelijke ontwikkeling van de mens. Veel begrippen die later in het taoïsme terugkomen, zie je hier voor het eerst ontstaan. Guus Swuste vertaalde en verklaarde de tekst.
Flaptekst
Het korte gedicht van de Nei Ye (Innerlijke Ontwikkeling) is de eerste tekst die woorden gaf aan het ontluikende individualisme in China, zoals de Griekse filosofie dat omstreeks dezelfde tijd in Europa (350 v. Chr.) deed. De Nei Ye is ouder dan de Dao De Jing. Veel onderwerpen die hierin behandeld worden, zijn in de Nei Ye in een proto-stadium aanwezig.
Het landschap dat hiermee geschetst wordt, is even wijds en intens. De nadruk ligt op de geestelijke en lichamelijke ontwikkeling van de individuele mens. In de Nei Ye komen ook voor het eerst begrippen naar boven, die zich zouden ontwikkelen tot de basisprincipes van de Chinese geneeskunst.
De Nei Ye is hiermee een brontekst voor een beter begrip van het Daoïsme en de kijk op het leven van Chinezen in het algemeen. Guus Swuste is beeldend kunstenaar en restaurator van antieke houten objecten en heeft in zijn werk op een praktische manier kennis gemaakt met, naar later bleek, Daoïstische principes.
De integratie van deze geestelijke waarden in het alledaagse leven kan hij dus uit eigen ervaring onderschrijven.
Leesgids
Meer boeken over dit onderwerp, door ons uitgekozen.
