Leven met een kind na hersenletsel
Karin van der Zwan is met haar gezin op vakantie in Thailand als haar zoon David plotseling hoofdpijn krijgt. Een bloedvat in zijn hoofd knapt opnieuw, zoals in 2012. Wekenlang leven ze tussen hoop en vrees.
In dit boek vertelt ze hoe het gezin verder gaat met een zoon die er nog is, maar niet meer dezelfde. Een eerlijk verhaal over levend verlies bij hersenletsel.
Flaptekst
David loopt snel, met zijn handen in zijn nek. Even ervoor zei hij plotseling dat hij hoofdpijn had. Nog geen paniek, dat komt vaker voor, het komt vast door alle opwinding van de avond. Maar toen zei hij nog iets, en ik voelde mijn hart zakken. ‘Het is foute boel, mam, ik heb ook pijn in mijn nek en dat had ik toen ook.’
Karin, Peter en hun drie kinderen, David, Rivka en Mees zijn op vakantie in Thailand.
Ze genieten volop, totdat David plotseling over hoofdpijn klaagt. Meteen zijn ze terug in 2012. Gillend van de hoofdpijn werd David toen naar het ziekenhuis gebracht. Daar constateerden ze een AVM, de arterioveneuze malformatie: ofwel, een kluwen spaghetti van bloedvaten.
Hij herstelde er redelijk van en al was het opnieuw knappen van een bloedvat mogelijk, ze probeerden zo veel mogelijk gewoon door te leven.
Tot het in Thailand goed mis gaat. Wekenlang leven ze in Thailand tussen hoop en vrees. Uiteindelijk mogen ze David mee terug naar Nederland nemen. Maar hij zal nooit meer herstellen. Wat dat betekent voor Karin en Peter en hun gezin beschrijft Karin in dit boek.
Een indringend, openhartig en aangrijpend verhaal over leven met ernstig hersenletsel.
