Een eigen waarneming als begin
Wilmar Taal was veertien of vijftien toen hij tijdens een wandeling met de hond twee lichtjes in de lucht zag doven, en daarna een schotelvormig voorwerp achter de wolken zag afbuigen. Zijn vader verklaarde hem voor gek, maar de fascinatie was gezaaid. Jaren later ging hij cultuurwetenschappen studeren aan de Open Universiteit. Door de vakken wetenschapsleer leerde hij anders naar het onderwerp kijken. Zijn interesse bleef, maar ufo’s werden voor hem vooral een cultureel verschijnsel, dat je net zo serieus kunt bestuderen als elk ander.
De onderzoekers in beeld
Dit boek gaat daarom vooral over de mensen die ufo’s onderzoeken. Taal volgt het ufo-onderzoek in Nederland en België vanaf de jaren vijftig. Hij beschrijft de eerste groepen, zoals het Noord-Nederlands Onderzoek Bureau voor Onbekende Vliegende Objecten. Later kwamen het Belgisch Ufo-Meldpunt en UFO Meldpunt Nederland. Steeds weer ziet hij een spel van actie en reactie tussen ufo-onderzoekers en wetenschappers.
Golven, incidenten en contactees
Het boek bespreekt de bekende ufo-golven, van 1952 via Gorredijk in 1974 en de Belgische golf van 1989-1991 tot de Limburgse golf van 1994 en de meldingen in coronatijd. Ook incidenten bij Soesterberg en boven vliegbasis Deelen komen aan bod, net als ontvoeringsverhalen en de Mannen in het Zwart. Een apart hoofdstuk gaat over contactees, waaronder het bezoek van George Adamski aan Paleis Soestdijk. Daarna volgen vreemde lichten in volksverhalen en de theorie van antieke astronauten, met aandacht voor Weverbergh, Coppens en Zecharia Sitchin.
Een naslagwerk
Met 427 pagina’s, een uitgebreide literatuurlijst en een register is het volgens de schrijver het meest complete overzicht van het ufo-onderzoek in de Lage Landen. Het boek sluit af met de vraag hoe het onderzoek verder kan. Het verscheen in december 2025 bij Brave New Books.
Leesgids
De beste boeken over ufo-waarnemingen en buitenaards contact.
