De laatste boom is een prentenboek over natuur voor wie met een kind wil praten over de zorg voor de aarde. Een jongen groeit op in een stad zonder gras en bomen. Hij kent ze alleen uit de verhalen van zijn vader, die vroeger nog door het gras rolde. Dan vindt hij achter een brokkelig muurtje een piepklein boompje, misschien wel het laatste.
Wat vinden lezers ervan? De tekeningen van Raúl Nieto Guridi krijgen veel lof: alles is donker silhouet, en daardoor springt dat ene groene boompje van de bladzijde. Ingrid Chabbert schreef er een tekst bij die volgens lezers hoop geeft. Het Amerikaanse Kirkus vond het einde echter verwarrend en minder hoopvol dan het lijkt, en ook een lezer op NetGalley vond het eerder weemoedig. Op boekenblogs wordt het juist aangeraden voor in de klas. Lees het dus even zelf voordat je het aan een kleine lezer geeft, en praat erover na. Dit gebonden boek van 32 bladzijden verscheen eerder in het Engels als The Last Tree en komt nu uit bij Hoogland & Van Klaveren. Meer lees je in onze gids over bomen.
Leesgids
Meer boeken over dit onderwerp, door ons uitgekozen.
