Een ziel door vele levens
Dit boek bouwt voort op haar boek over Lazarus en de drie Johannesfiguren. Judith von Halle beschrijft Johannes de evangelist als een uniek wezen waarin twee oude stromingen samenkwamen, die van Kaïn en die van Abel. Volgens haar moeten die stromingen na Golgotha opnieuw tot elkaar komen, nu bewust en door vele levens heen.
Ze volgt die weg tot in latere incarnaties en kijkt daarbij naar de schilder Rafaël en de dichter Novalis. Een persoonlijk en voorzichtig tastend boek over reïncarnatie en lotsverbondenheid.
Flaptekst
Volgens antroposofisch-menskundige gezichtspunten is Johannes de evangelist een eenmalige verschijning: een wezen geweven uit de geestelijke wezensdelen van de representanten van twee mensheidsstromingen, de Kaïn- en de Abelstroom. Maar deze chymische verbinding kwam tot stand onder de directe inwerking van Christus bij de opwekking van Lazarus-Johannes, en wel als levend symbool, als oerbeeldachtige voorafspiegeling van menselijke volmaaktheid.
De vereffening tussen de stromingen was daarmee niet zelf verkregen en daarom ook niet blijvend. Na het keerpunt der tijden scheiden de representanten van de Kaïn- en Abelstroom weer van elkaar. Daaruit ontstaat een even unieke missie voor hen: niet alleen een bovenpersoonlijke, maar ook een persoonlijke.
Die bestaat erin om de verbinding die ze eens op het keerpunt der tijden hadden, nu opnieuw maar bewust door vele incarnaties heen, zelfstandig en daarmee blijvend tot stand te brengen.
Wat deze geleidelijk en voor een deel ook smartelijk te verwerven toenadering tot het broederlijke complementair voor de afzonderlijke ziel betekent, wordt hier op een voorzichtig tastende manier beschreven aan de hand van de abelitische individualiteit – een intieme blik in de persoonlijke lotsweg van Rafaël en Novalis vanuit een tot nu toe nog nooit vertoond perspectief.
Meer van Judith von Halle? Alle boeken van Judith von Halle en waar je begint →
